نامه صد و سی و نهم

سلام دونه سیب بهشتی من

امروز که برات مینویسم 6 هفته و 5 روز سن داری

هفته پیش سه شنبه 18 فروردین رفتم دکتر و سونو .... خیلی امید نداشتم که واضح ببینمت چون هنوز اوایل این راه هستم و تو خیلی کوچیکی

با استرس رو تخت خوابیدم

وقتی داشتم حاضر میشدم یه خانمی تو اتاق سونو بود که هفت هفته اش بود و دکتر براش صدا قلب جنینش رو گذاشت ... من  به این فکر کردم که یعنی میشه صدا قلب دونه سیب منم برام بذاره

رفتم خوابیدم رو تخت... با استرس نگاه به خانم دکتر آروم کردم ...

یه کم که گذشت برام گفت... یه جنین کوچولوی سه میلیمتری داری.. هنوز خیلی کوچیکه و اوایل بارداری هستی

سن جنینت 5 هفته و 6 روزه

منم از ته دل خدا رو شکر کردم

اما یهو .... یه صدای خش خش اومد... یه صدای آشنا که وقتی با عمه ات رفتم دکتر شنیدمش

آره خودش بود..... صدای قلبت ... قلب کوچولوت میزد ...  چه حس خوبی پیدا کردم .. دلم هری ریخت .. باورم نمیشد صدای قلبت رو گذاشته باشه برام ... بهم گفت جنینت خیلی کوچولوئه ولی خب قلب داره و منظم هم میزنه .... من دوباره خدا رو شکر کردم

اما چیزی که منو نگران کرد وجود یه هماتوم دورت بود .... که خودش میگفت چیز خطرناکی نیست

عصری رفتم پیش دکتر خودم... کلی دارو بهم داد و یه کمربند برای مواقعی که با اینترنت کار میکنم

اونم میگفت چیز خطرناکی نیست و میتونی هم سرکار بری .....اما همه خانواده منو منع کردن از این کار

فعلا که دارم سرکار میام .... بیشتر به خاطر روحیه خودم

ایشالا که ایندفعه سالم و سلامت برام بمونی